Τρίτη, 20 Οκτωβρίου 2015

Οι παραλήπτες

Τώρα που δεν ακούγεται σχεδόν τίποτα
και οι χωριστές οι αφηγήσεις  σώπασαν
και βρέθηκε έδαφος
ονειρεύτηκα την είσοδο μας  στην ίδια αφήγηση,
να είναι Τρίτη, όπως και τότε,
να είναι νύχτα, να μη θυμάμαι τον καιρό
να πίνω βότκα, να μη μιλάς
να ξεμπερδεύεις τα δάχτυλά σου
να ανακατεύω τις λογικές μου
να σχηματίζεται η παράνοια του έρωτα στο βλέμμα
σε  χώρους γιορτινούς και σε ιατρεία
στα πεζοδρόμια και στα σαλόνια
με ρούχα εποχής και με κουρέλια
άχρονα και συνειρμικά
όπως τα ποιήματα που σάλεψαν
και δεν επέστρεψαν ποτέ στους παραλήπτες.
Όπως και τότε.Το ίδιο και αύριο.













φώτο: m_p. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...