Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Στις γωνίες κάποιος κατουράει περήφανα



Στις γωνίες πάντα κάποιος κατουράει περήφανα
οι σκύλοι δε διακόπτουν
έχουν πληθύνει οι σκύλοι πολύ σ’ αυτούς τους δρόμους
ένας άλλος τρέχει πίσω μου και φτύνει μόνο φτύνει
είναι επειδή δεν άκουσα, δεν τον άκουγα, δε στάθηκα, βιάζομαι τώρα, βιάζομαι σήμερα, 
βιάζομαι, του είπα, εκείνος δεν κατάλαβε και φτύνει.
Με τα ξεχαρβαλωμένα πλακάκια μπροστά μου σκάλωσα.
Μπήκα στο σχήμα και άρχισα να αργώ και να μετράω
μετράω κάτι
αυτό βαραίνει την πορεία για το σπίτι
η αφορμή.
Στην επόμενη γωνία τα πλακάκια είναι στη θέση τους, όλα κανονικά
το βήμα μου ξανά κανονικό, κανείς δεν κατουράει, δεν υπάρχουν σκυλιά
ένα παιδί μόνο, ένα παιδί φωνάζει, μου ζητάει να στραφώ σε κάποιο κάδρο
είναι ένα κάδρο τοποθετημένο στη μέση του τοίχου, ο τοίχος είναι σαγρέ,
στη μέση του δρόμου, σε τοίχο σαγρέ έχει βάλει ένα κάδρο από σπίτι το παιδί.
Ο άνδρας είναι γνωστός και γέλασα. Πρόσεξε, σε κοιτάζει! φώναξε το παιδί και γέλασα ξανά.
Και το παιδί έχωσε τα χέρια του στις τσέπες και κλώτσησε ένα χαρτί, ένα χαλίκι, την ιδέα του και έκατσε κάτω, οκλαδόν, για να καπνίσει.
Ήρθε μήνυμα από τη μητέρα, θα στείλει φαγητό και ρούχα.
Ήμουν στην είσοδο. Έβγαλα τις βιταμίνες από ρόδι απ’ την τσέπη. Κρατάω ένα ρόδι.  
Τρέφομαι με ρόδια εδώ και καιρό.
Γιατί;
Μ’ αρέσει το κόκκινο.
Κόκκινο βρίσκεις παντού.
Έχω ρόδια θες;
Δεν τρώω ρόδια.
Νερό;
Στο νερό με πλησίασε. Είδα αυτόν τον ξένο, είχε γαλάζια μάτια, στο νερό με πλησίασε.
κάποιος δίπλα μας, κατουρούσε περήφανα, φοβάσαι; 
Πετάχτηκα.
 Έσπρωξα από πάνω μου το πάπλωμα κοίταξα έξω έξω βρέχει. 

 

Είναι πολύ νωρίς κοιμήσου.
=============================
Καφέ; Θα φτιάξω για μένα.
=============================
Είναι τόσο νωρίς γιατί δε κοιμάσαι;
=============================
=============================
=============================
Σ τ ο ν ε ρ ό μ ε π λ η σ ί α σ ε  ε ί δ α α υ τό ν τ ο ν ξ έ ν ο σ τ ο ν ε ρ ό
Τι μουρμουρίζεις;







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...